تا پای برهنه اش را روی کشف تاز ه ای از سپیدی بچسباند

و فکر کند به سیگاری که لای انگشتهایم نبوده است

به من که به فکرهای او دامن می زنم

                                            با چینهای درشت!

وآفتابی که پشت سرش داغ می شود

تیر چراغ خسته از سنگینی کلاغها

شقیقه ام را نشانه گرفته

برق از سر عابری که پشت چراغ ایستاده می پرد

عابری که عبور ممنوع را تجربه کرده

و می داند ماهی را هر وقت از آب بگیری

                                                      می میرد

می میرم برای صبحانه ای سرد

برای کسی که حمل می کند کشف تازه اش را توی فنجان من

وجمعیتی که بیرون زده است

زنهای جوان بارهای خود را انداخته اند

زمین هوای مرا دارد

                         خفه ام می کند

پیش از آنکه شانه موهایم را به خاک سیاه بنشاند

سیاهی رد رفتنش

                     دور چشمهای من

                                          دور میدانهای بزرگ شهر.